پیامدهای حضور ایران در اجلاس سوریه- برنامه افق 9 نوامبر 2015

ایران به اجلاس وین پیرامون سوریه دعوت شده است. من و آقایان صدرزاده و شاهی در برنامه افق به پیامدهای حضور ایران در این اجلاس پرداخته ایم

در کلیت نظام ایران، امریکا دیگر "شیطان بزرگ" نیست

من و تنی چند از تحلیلگران نظرات خود را راجع به گروگانگیری و اشغال سفارت امریکا ابراز کرده ایم. متن من به شرح زیر است.

شروط تعجیزی رهبر، از چاله به چاه

افزوده های آیت الله خامنه ای بر برجام چه یک شرط و چه 28 شرط باشد، افزوده هایی است که قطعا "شروط خارج توافق" هستند. چه الزامی در میان است که طرف های غربی شروط خارج توافق را گردن نهند؟ آیت الله خامنه ای خود نیز بر این نکته واقف است که شروط او هیچ وجه الزام آوری برای کسانی که تابع اوامر او نیستند و از آن مهم تر دشمنان او هستند، ندارد. پس چرا وی چنین شروطی را وضع کرده است؟

 

آیا ایران به سرنوشت عثمانی دچار خواهد شد؟

اگر صد سال پیش از این، شاهد فروپاشی امپراطوری بزرگ عثمانی بودیم، چرا این خطر، امروز تهدیدی برای ایران نباشد؟ مگر نه این است که فروپاشی عثمانی هنگامی رخ داد که این کشور را "پیر فرتوت اروپا" توصیف می کردند؟ شرایط امروز ایران چگونه است؟

 

وقت ارزیابی نرمش "قهرمانه" است

هیچ گواهی در دست نیست نشان دهد چرخش آیت الله خامنه ای در برابر چنین فشارهای فلج کننده ای در پرونده هسته ی ناشی از اقتدار و رفتاری قهرمانانه باشد. اگر این گزاره، گزاره ای درست باشد، آیت الله نقطه ضعف بزرگی از خود را در برابر شیطان بزرگ و انگلیس خبیث نمایان ساخته است.

تکذیب ادعای نسبت داده شده به آقای فرهنگیان مبنی بر مداخله سپاه در حادثه منا

تکذیب ادعای نسبت داده شده به آقای فرهنگیان مبنی بر مداخله سپاه در حادثه منا

به تازگی سایت العربیه فارسی خبری را با انتشار عکس آقای فرزاد فرهنگیان و به نقل از وبلاگ او به زبان عربی به وی انتساب داده با این مضمون که: "یک دیپلمات سابق ایرانی [آقای فرزاد فرهنگیان] به نقل از منابع خود فاش کرد که ۶ تن از افسران سپاه پاسداران ایران عامل به وجود آمدن این حادثه [درگذشت زائران در منا] بودند."
از آنجایی که برخی از دوستان، صحت و سقم این خبر را از من جویا شده بودند، در تماس با آقای فرهنگیان ایشان به من تصریح کردند که مطلقا اظهار نظری در این خصوص نکرده است و انتساب چنین خبری به وی از اساس نادرست است و از درستی و نادرستی خبر دست داشتن سپاه در حادثه منا بی اطلاع است.
مزید اطلاع همگان یادآور می شود که آقای فرهنگیان مطلقا وبلاگی به هیچ زبانی از جمله به زبان عربی ندارد.
انتساب چنین خبری اگر عامدانه صورت گرفته باشد، به معنی سیاسی کردن حادثه درناک منا از سوی عربستان سعودی است. آقای فرهنگیان همچنین به من گفتند که حق پیگیری قضایی این مساله را علیه العربیه برای خود محفوظ می دارد.

از دوستان خواهش دارم این خبر را باز نشر کنند

حسین علیزاده

http://farsi.alarabiya.net/fa/iran/2015/10/04

از ترور حجاریان تا تهدید به قتل صالحی و ظریف

تهدید نماینده ای علیه اعضای کابینه موضوع ساده ای نیست که بتوان آن را ساده انگاشت. چنین تهدید لفظی لزوماً قرار نیست توسط همان نمایندگان صورت پذیرد همچنان که ترور سعید حجاریان توسط یک جوان بسیجی انجام شد.

بر زبان آوردن چنان تهدیدی می تواند موجی از خشم و نفرت را در افراد ساده لوح دامن زند که امثال ظریف را به دلیل دست دادن با رییس جمهور امریکا، مجرم تلقی می کنند.

ملاحظاتی بر جانباختن سرتیپ همدانی

خبرهای شوکه کننده از سوریه از جمله جان باختن مقامات ارشد سپاه، اذهان را به این پرسش مشغول می سازد که آیا جمهوی اسلامی در حال ورود رسمی در جنگ داخلی سوریه است؟ این پرسش در حالی است که افکار عمومی ایرانیان چندان که حاکمیت اهتمام به مساله سوریه دارد، به آن اهتمام ندارد.

سوریه، افغانستانی دیگر؟

در سال ۱۹۹۸ برژینسکی، مشاور امنیت ملی کارتر، در مصاحبه‌ای گفت: ما روسها را مجبور به مداخله نکردیم، ولی تعمداً احتمال مداخله آنان را افزایش دادیم...روزی که شوروی رسماً تهاجم به افغانستان را آغاز کرد من به رییس جمهور کارتر نوشتم که:"هم اکنون زمان آن است که یک جنگ ویتنام را به شوروی تقدیم کنیم."

آیا سوریه، افغانستان دیگر است؟

حادثه مکه؛ فقدان دیپلماسی سازمانی

تفصیل آنچه را در خصوص ناکارآمدی جمهوری اسلامی در بکار بستن دیپلماسی سازمانی گفته شد، وقتی می توان به خوبی درک کرد که در یاد داشته باشیم هم اینک که حادثه خونبار مکه رخ داده یا عملیات نظامی عربستان علیه یمن در جریان است، ایران ریاست بزرگ ترین سازمان جهانی (بعد از سازمان ملل) یعنی جنبش عدم تعهد را با ۱۲۰ عضو برعهده دارد.

ماهیت این جنبش ماهیتی ضد جنگ و ضد نظام سلطه است. با این حساب چرا جمهوری اسلامی نمی تواند با بهره بردن از مزیت ریاست خود بر این سازمان اندک بیانیه ای به نفع مواضع سیاست خارجی خود از جنبش تعهد بگیرد؟ آیا غیر از این است که از ریاست جمهوری اسلامی بر عدم تعهد جز اسمی باقی نمانده است؟ آیا جز این است که جمهوری اسلامی قدرت لابیگری خود را در درون جنبش حتی در دوران ریاستش از دست داده است؟