جمهوری اسلامی در میان دو گزینه دشوار قرار دارد: یا حمایت بی دریغ از اخوان المسلمین (مشابه حمایت از بشار اسد) که در این صورت به تشدید اختلافات تهران- قاهره دامن خواهد زد و یا چشم پوشی از هر سرنوشتی که برای اخوان در مصر رقم بخورد که در آن صورت، متهم خواهد شد به اینکه به همفکران خود (به قول ولایتی) پشت کرده است.
مرور مواضع جموری اسلامی در یک سال گذشته پس از برکناری مرسی که سالی بس دشوار و سهمگین بر اخوان بوده، نشان می دهد که تهران گزینه دوم را برگزیده و به جز اندک اعتراضات سطحی و گذرا، آنچنان که باید به کمک اخوان المسلمین نیامده است.
