مدعای این نوشتار
چیزی بیش از این نیست که تهران-
مسکو فاقد روابط راهبردی هستند و همگرایی که اینک در موضوع بحران سوریه میان تهران-
مسکو شاهد هستیم چیزی بیش از هم افزایی دو کشور در مقابله با تحریم ها نیست و دشوار
بتوان گمان داشت این هم افزایی بتواند به درجه ای از مناسبات راهبردی افزایش یابد.
در این فرض، چرا نباید باور داشت در زمان مناسب روسیه، به ایران خنجر از پشت بزند همان
گونه که در اعمال تحریم ها، ممانعت از فروش سامانه اس-300 و تعلل در راه اندازی نیروگاه
بوشهر به وضوح شاهد کارشکنی های مسکو بودیم. چگونه پوتین می تواند کشوری همچون ایران
را که رقیب جدی او در بازار انرژی است، متحدی استراتژِک قلمداد کند؟ ایران در نگاه
روسیه بیشتر یک رقیب ضعیف است تا یک شریک مطمئن.
در این وبلاگ تلاش دارم تا تحلیل و نقطه نظرات خود را پیرامون تحولات ایران، منطقه و بعضاً جهان برای علاقه مندان ارائه کنم. ویژگی این وبلاگ نگاهی متفاوت است در جهت ارزیابی سیاست خارجه جمهوری اسلامی که طی مقالات یا مصاحبه ها، مورد بحث قرار می دهم. در این راستا تلاش دارم تا این وبلاگ، وبلاگی تخصصی با این هدف و با بهره بردن از 22 سال کار در وزارت خارجه، باشد. در این راه پذیرای نقد ناقدان هستم/ حسین علیزاده
جستجوی این وبلاگ
نمایش پستها با برچسب پوتین، خامنه ای، هم افزایی، مسکو، تهران. نمایش همه پستها
نمایش پستها با برچسب پوتین، خامنه ای، هم افزایی، مسکو، تهران. نمایش همه پستها
اشتراک در:
پستها (Atom)