سعد حریری نه تنها بنا به وظیفه نخست وزیری، خود را ملزم به اعمال منویات
امریکا علیه حزب الله می دید بلکه بنا به حس انتقام از قاتل پدر خود نیز احساس
مضاعفی در پیشبرد این هدف داشت.
فرض اینکه ولایتی از او خواسته باشد جلوی این فشارها بر حزب الله را بگیرد هم
با وظایف دولتی او منافات دارد و هم با احساس درونی اش. او می دانست تمرد از این
خواسته می تواند برای او حادثه ای را رقم بزند که برای پدرش رقم زد.