بازپس گیری حلب تضمین بقای اسد نیست

مساله مسکو (برخلاف موضع تهران) شخص بشار اسد نیست. مساله مسکو حضور دائم در دریای مدیترانه بود که این مهم را با ایجاد پایگاه دائم در بندر طرطوس به دست آورده است. مصالحه مسکو بر روی سرنوشت بشار اسد دشوارتر از مصالحه مسکو بر روی سرنوشت صدام حسین و اسلوبودان میلوشویچ (صربستان) نیست. گو اینکه بشار اسد توانسته حلب را آزاد کند ولی دشوار بتوان این پیروزی را تضمین بقای بشار اسد در قدرت دانست.

روسیه روابط خود با ایران را «راهبردی» نمی‌داند

تلقی مقامات جمهوری اسلامی از اینکه به سطحی از همکاری راهبردی با روسیه دست یافته اند ریشه در واقعیت ندارد. نه تنها هیچ یک از مقامات روسی به چنین چیزی اذعان ندارند بلکه سند دکترین راهبردی سیاست خارجی روسیه نیز بر چنین چیزی گواهی نمی دهد. در مقابل شواهدی متعددی در دست است که روسیه به جمهوری اسلامی به عنوان برگه ای در بازی قمار با غرب می نگرد. از جمله این شواهد تاخیر در راه اندازی نیروگاه بوشهر، تعلل چند ساله در واگذاری سامانه موشک اس 300 و از همه بدتر رأی موافق به تک تک قطعنامه های تحریمی شورای امنیت علیه ایران است که روسیه امضای خود را زیر آن ها گذاشته بود. مستنبط از چنین رفتاری هرگز چنین نیست که تهران و مسکو واجد مناسبات راهبردی با یکدیگرند.

بازتولید تنش بین ایران و بریتانیا

اینک در کمتر از چهار ماه از بازگشایی سفارت های دو کشور و برقرای مناسبات دیپلماتیک، تنش لفظی میان تهران و لندن دوباره بالا گرفته در حالی که این بارموضوع تنش، مساله پرونده هسته ای ایران نیست. آنچه این بار لندن را بر آن داشته تا زبان به انتقاد از تهران بگشاید همان است که ترزا می را به سوی شورای همکاری خلیج فارس سوق داده و در نشست مشترک با سران این شورا از همکاری مشترک لندن و شورای همکاری برای مقابله "با اقدامات تهاجمی ایران" در منطقه سخن گفته است.

 

مواضع نخست وزیر بریتانیا علیه تهران، همسو با شورای همکاری

کمتر کسی می توانست پیش بینی کند که خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا (برگزیت) می تواند به نفع کشورهای عرب تمام شود. اگر اعضای اتحادیه اروپا از تصمیم لندن برای خروج از این اتحادیه ناخرسندند ولی می توان شواهد محکمی یافت که شش کشور عضو شورای همکاری خلیج فارس از این رویداد اینک باید خرسند باشد.

چرا خبری از نامزدهای ریاست جمهوری نیست؟

اگرچه دلواپسان برجام را بر نمی تابند ولی واقفند که برگ برنده روحانی در نزد افکار عمومی همین خاتمه دادن به پرونده بی سرانجام هسته ای بود که در اثر آن اندکی آثار گشایش اقتصادی در فضای کسب و کار پدیدار شده است. دلواپسان اگرچه مخالف برجام اند ولی خود بهتر می دانند که اگر بخواهند با حربه سرکوفت زدن به برجام گام در عرصه رقابت های انتخاباتی بگذارند، شانسی برای برنده شدن ندارند.

عربستان به دنبال اخراج جمهوری اسلامی از سازمان همکاری اسلامی

حال تصور کنید که در تنش حاکم میان تهران و ریاض، عربستان بتواند جمهوری اسلامی را از تنها نهاد و مهم ترین نهاد اسلامی یعنی سازمان همکاری اسلامی اخراج یا تعلیق کند. حتی تصور چنین رویدادی، تصوری مهیب است که کشوری با داعیه ام القرا بودن و رهبری با داعیه ولی امر مسلمین بودن، از سازمان همکاری اسلامی اخراج شود.

ورود سازمان همکاری‌های اسلامی به موضوع اتهام «بمباران مکه» توسط حوثی‌ها

عربستان با ادعای اینکه حوثی ها مکه را هدف قرار داده اند اولا مسلمانی حوثی ها و ثانیا مسلمانی حامی اصلی آنان یعنی جمهوری اسلامی را زیر سوال برده اند. بی دلیل نبود که وزیر خارجه امارات تنها یک روز پس از سرنگون شدن موشک حوثی ها، تهران را مورد انتقاد قرار داد و گفت: " رژیم ایران که مدعی اسلام است به گروهی (حوثی‌ها) موشک بالستیک می دهد تا با آن موشک‌ها مکه را هدف قرار دهند."

این خبر از زاویه ای دیگر نیز حاوی اهمیت زیادی است. کسی تردید ندارد که حوثی ها به هیچ وجه واجد توان موشکی نبودند. این توان موشکی باید از سوی جمهوری اسلامی در اختیار حوثی ها قرار گرفته باشد. مشابه همین توانمندی را ایران در اختیار حزب الله و حماس قرار داده است.

 

ارتقای روابط با چک به سطح سفیر: تجدید نظر تهران در اعتراض به میزبانی پراگ از «رادیو فردا»

آنچه عادی سازی رابطه با پراگ را تصمیمی پسنده، معقول، عمل گرایانه و واقع گرایانه می سازد و در کارنامه دولت روحانی و وزیر خارجه اش درج خواهد شد، این است که جمهوری اسلامی با اتخاذ چنین تصمیمی پذیرفته که تاکنون "حساسیت نامعقول" و "واکنشی نامناسب" در برابر یک موضوع عادی داشته است. به بیان ساده، در حالی که رادیو فردا همچنان به کار خود ادامه می دهد، جمهوری اسلامی دیگر حاضر نیست روابط سیاسی- اقتصادی خود و منافع حاصل از آن را قربانی فعالیت این رسانه کند. مقامات جمهوری اسلامی دیر دریافتند که حتی اگر امروز رادیو فردا تعطیل شود، عصر ارتباطات چنان مرزها را در نوردیده که هر ایرانی با داشتن یک تلفن هوشمند در دستش به اخبار دسترسی خواهد داشت. 

سعد حریری نخست وزیر جدید لبنان؛ سهم حزب الله از کابینه چه خواهد بود؟

باید منتظر ماند و دید که آیا حزب الله خواهد توانست پس از به ریاست رساندن نامزد خود (میشل عون)، سهم چشمگیری از کابینه را نیز نصیب خود کند؟ به بیان ساده ترکیب دولت ائتلاف حریری وزن کشی سیاسی برای سنجش وزن هر یک از جریانات سیاسی به ویژه حزب الله خواهد بود

اقبال گسترده به روز کوروش: آیا ایران شاهد «جنبش باستان گرایی» است؟

مدعای این یادداشت این است که اولا می توان نمادهایی از جنبشی را در رفتار ایرانیان به ویژه در دهه اخیر یافت که می توان آن را جنبش باستان گرایی ایرانیان نام نهاد و ثانیا این جنبش بنا به تفسیری که هر کس از آن دارد، می تواند تهدیدی برای جمهوری اسلامی تلقی گردد اگر باستان گرایی در مقابل اسلامگرایی قرار گیرد یا می تواند فرصتی برای جمهوری اسلامی باشد اگر باستان گرایی در مقابل اسلام گرایی قرار نگیرد.